Wdawanie się w konflikty zbrojne poprzez rozpętywanie wojen nie jest chyba najlepszym rozwiązaniem a to głównie z tego powodu, że jest to bardzo kosztowne. Po pierwsze silna armia wymaga sporych nakładów finansowych na jej utrzymanie a po drugie straty wojenne powstałe poprzez kontratak wroga mogą zachwiać naszą gospodarką a także przyczynić się do wzrostu niezadowolenia wśród naszych osadników, gdy mocno angażując się w konflikt zapomnimy o ich potrzebach.

Gdy jednak pokojowe rozwiązania nie przynoszą nam założonych celów bądź dopadnie nas żądza krwi starcie będzie nieuniknione. Pamiętać wówczas należy o kilku aspektach. Wojna nie musi od razu oznaczać konfrontacji militarnej. Świetnym przygotowaniem mogą być działania loży, aby pognębić rywala i doprowadzić jego ludność do wszczęcia buntu. Można określić to jako wojnę dyplomatyczną.

Gdy zdecydujemy się na starcie militarne musimy wyszkolić odpowiednią liczbę oddziałów (UWAGA! maksymalna liczebność naszej armii jest ograniczona zależy ona od ilości mieszkańców im będzie ich więcej tym więcej jednostek uda nam się wyszkolić). Wojnę możemy wypowiedzieć sami zrywając pokój w menu dyplomacji bądź doprowadzając do takiej sytuacji, kiedy przeciwnik sam wypowie nam wojnę. Ten drugi sposób pozwoli nam zachować czystsze sumienie i lepsze samopoczucie bo w opinii publicznej to nie my rozpętaliśmy konflikt.

Wracając do sprawy możemy zdecydować się na bitwę morską lub starcie lądowe. W tym pierwszym przypadku oznacza ona zazwyczaj działania zaczepne mające na celu odcięcie rywala od surowców poprzez atakowanie jego szlaków handlowych. Niemniej jednak ciężkie starcie na armaty z flotą rywala jest chyba nieuniknione. Możemy również atakować przybrzeżne budynki wroga. Szczególnie cennym będzie zrujnowanie stoczni co uniemożliwi przeciwnikowi rozbudowę floty.

Wojna na lądzie może opierać się na dwóch schematach. Bezpośrednia walka z oddziałami wroga bądź atakowanie budynków w celu ich przejęcia i zajęcia nowego terytorium. Gdy założone cele zostaną osiągnięte najlepszym rozwiązaniem będzie dążenie do zawarcia pokoju gdyż armia nadal będzie obciążała nasz skarbiec a działania zaczepne ze strony nieprzyjaciela będą nas odciągać od rozwijania naszej metropolii.

W przypadku prowadzenia wojny obronnej (raczej mało prawdopodobne) warto pomyśleć o dodatkowych instalacjach jakimi są mury obronne. Zapobiegają przed wkroczeniem wojsk wroga na nasze terytorium przez dłuższy czas co pozwala na uzyskanie bardzo cennych minut na szybkie dozbrojenie naszej armii. Oprócz murów możemy budować wieże strażnicze a także ich silniejsze odpowiedniki wieże armatnie, które mają znacznie większy zasięg.

Dobrze wiedzieć z kim się walczy. Większość przeciwników bowiem jest do nas pokojowo nastawiona. Do tych mniej przewidywalnych z pewnością należeć będą Emilio Castelli, Igor Jegorow oraz Madami Nadasky. Oni nie wahają się użyć ognia już we wczesnych etapach gry co może prowadzić nas do brutalnego pożegnania się z przygodą kolonizacji. Odradzam także walkę z obcymi kulturami gdyż nie przyniesie nam ona wymiernych efektów. Po pierwsze możemy zostać obłożeni klątwą a po drugie wyspy zajmowane przez obce kultury są małe, ubogie w surowce i niekorzystnie ukształtowane a ponadto pozbędziemy się źródła kupna cennych towarów kolonialnych. Wojna z królową to bardzo ciężki kawałek chleba. Trzeba się sporo nagłowić aby z nią wygrać jest wtedy wściekła jak osa i posiada sporo żądeł. Nie ma jednak co się jej dziwić bo chyba nikt pokojowo nie zgodził by się na utratę oddanego i regularnie płacącego daniny wasala .

Reasumując wojna w świecie Anno1701 to rozwiązania bardzo kosztowne źle wpływające na naszą reputację także wśród innych graczy. Każda operacja wojskowa powinna być starannie zaplanowana bo sztuczna inteligencja naszych przeciwników jest dość wysoka i niełatwo będzie z nimi wygrać. Co by nie mówić wojna jest na pewno ciekawym urozmaiceniem rozgrywki. Wrażenia z walki są bezcenne (efekty zarówno dźwiękowe jak i graficzne są bardzo dobrze wykonane) za wszystko inne zapłacisz...